سیاه دانه یک گیاه است. مردم بیش از 2000 سال از این بذر برای تهیه دارو استفاده کرده اند. در دوران تاریخ، از سیاه دانه برای سردرد ، درد دندان ، احتقان بینی و کرم های روده استفاده می شده است. همچنین از آن برای “چشم صورتی” (ملتحمه) ، آبسه ها و انگل ها استفاده می شود. سیاه دانه این دانه بومی جنوب غربی آسیاست و از قدیم به عنوان ضد انگل، ضد باکتری و مسهل استفاده می کردند. طعمی تلخ دارد و به عنوان ادویه در مواد غذایی به خصوص ترشیجات استفاده می شود.معجزات درمانی سیاه دانه و عسل بسیار زیاد است. این دانه حاوی چربی مفید، انواع ویتامین ها، بسیاری از مواد معدنی،و پروتئین(شامل 8 اسید آمینه ضروری) کربوهیدرات،و همینطور غنی از اسیدهای چرب ضروری،کاروتن،کلسیم و آهن و پتاسیم می باشد. نکات دارویی: برخی از ترکیبات سیاهدانه اثر تقویت کننده ایمنی سلولی دارند و برخی دیگر اثر مهار کننده ایمنی خوبی دارند.مصرف یک هفته ای سیاهدانه باعث دوبرابر شدن تعداد سلول های Nk طحال و افزایش اثر آن علیه سلول های YAC 1 شده است. ترکیبات سیاهدانه باعث عدم کاهش عملکرد سلول های T با افزایش عمر آنها می شود.این دانه سرشار از اسید لینولئیک آلفا،اسید استئاریدونیک و دیگر مواد است که باعث تقویت پاسخ ایمنی خصوصا در سلول های T می شود.